ผัดกะเพราไก่ในวันฝนพรำ

 

เริ่มเข้าสู่หน้าฝนแล้ว หลังจากอากาศร้อนมากมายมาหลายเดือนติดกัน ค่าไฟขึ้นกันระเบิดระเบ้อทุกบ้าน เพราะเปิดแอร์ เปิดพัดลมกันทั้งวัน เห็นบิลค่าไฟในแต่ละเดือนแล้วลมแทบจับกันเลย

พอฝนตกต้นไม้ข้างบ้านก็พากันสดชื่น ดูเขียวชอุ่มกันขึ้นมาเลย โดยเฉพาะกะเพรา มีต้นเล็ก ๆ ขึ้นมาใหม่หลายต้น จริง ๆ ต้นกะเพราตรงนี้ แม่บ้านแกเอามาปลูกไว้แค่ต้นเดียว พอดอกมันแก่ตกลงตามพื้นก็พากันขึ้นต้นเล็ก ต้นน้อยตามมาเรื่อย ๆ จนตอนนี้กลายเป็นดงกะเพราไปเสียแล้ว 

กะเพราที่ปลูกเองตามธรรมชาติแบบนี้ ใบจะมีขนาดเล็กกว่ากะเพราที่มีขายตามตลาดสด แต่จะหอมกว่ามาก 

มองเห็นใบกะเพราเขียว ๆ จากหน้าต่างครัวแล้ว เมนูมื้อเย็นวันนี้จะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากผัดกะเพรา มีอกไก่กับสะโพกเหลืออยู่ในตู้เย็น 2 ชิ้น ผัดได้คนละจานกับสามีพอดีเลย 

เด็ดใบกะเพราติดดอกมาด้วย 1 กำมือ แบบนี้หอมดี ตำพริกกับกะเทียม หั่นไก่ ผัดแป๊บเดียวก็ได้กิน ทอดไข่ดาวอีกคนละฟอง อิ่มหนำสำราญ 

คิดเมนูอะไรไม่ออกก็จบที่ผัดกะเพรานี่แหละ ง่าย กินได้ไม่เคนเบื่อ แต่บ้านนี้จะมีปัญหาเรื่องผัดกะเพราอยู่อย่างหนึ่ง คือสามีชอบผัดกะเพราแบบมีน้ำ คลุกข้าวได้ ส่วนผู้เขียนชอบแบบแห้ง ๆ วิธีแก้ก็คือ ผัดแห้ง ๆ ก่อน ตักไว้เท่าที่จะกินเอง ที่เหลือค่อยเติมน้ำลงไปแล้วปรุงเพิ่มให้คุณสามีอีกเล็กน้อย 

ส่วนตัวแล้วชอบผัดกะเพราเนื้อสัตว์เป็นชิ้นแบบนี้มากกว่าแบบสับ รู้สึกว่ามันอร่อยกว่ากัน เวลาไปกินข้าวนอกบ้าน ถ้าสั่งกะเพราก็จะสั่งเป็นกะเพราหมูชิ้น 

เพื่อน ๆ ชอบผัดกะเพราแบบไหนกันบ้างคะ แบบแห้ง หรือแบบมีน้ำไว้คลุกข้าว ชอบเนื้อสับ เนื้อชิ้น ชอบใส่ผักกันไหม ผู้เขียนก็แล้วแต่อารมณ์นะ บางครั้งก็ใส่ผักลงไปด้วย ถ้าอยากกินแบบมีผัก ส่วนตัวแล้วคิดว่าการทำอาหารไม่มีผิดหรือถูก ชอบกินแบบไหน ก็ทำกินแบบนั้นมากกว่า คนเราชอบไม่เหมือนกัน ก็เลยทำไม่เหมือนกัน